Nakładka to nie zgodność. Zobacz, czego nie naprawiła.
Nakładki dostępności obiecują zgodność z zewnątrz, a przyciągają pozwy. Ten skan rozpoznaje nakładkę na Twojej stronie i wypisuje błędy, których nie naprawiła: te, które tester strony powodowej znajduje w trzydzieści sekund.
Jak sprawdzenie rozpoznaje nakładkę i co mówi wynik obok niej.
Nasz serwer pobiera adres i czyta źródło HTML, nie uruchamiając go w przeglądarce. Każdy atrybut src i href w kodzie porównuje z adresami skryptów siedmiu dostawców nakładek: accessiBe, UserWay, EqualWeb, AudioEye, AccessiWay, Recite Me i Allyable. W tym samym przebiegu wykonuje 13 sprawdzeń dostępności na poziomie źródła, obejmujących język strony, tytuł, strukturę nagłówków, atrybuty alt obrazów, etykiety formularzy, tekst linków, tabindex, punkt orientacyjny main, ustawienia viewport i nagłówki tabel, a znaleziska przelicza na wynik w skali do 100. Wykrycie nakładki nigdy tego wyniku nie zmienia. E-mail, jeśli go podasz, zostanie zapisany razem z adresem strony i werdyktem.
Brak nakładki oznacza, że żaden z tych adresów nie występuje w źródle. Gdy nakładka zostanie wskazana, o werdykcie decyduje jeden próg: wynik poniżej 90 daje Nakładka - nadal błędy, a 90 lub więcej daje Nakładka - ryzyko. Lista poniżej pokazuje do ośmiu typów znalezisk, od najpoważniejszych, każdy z kryterium sukcesu WCAG, którego dotyczy. Są to błędy w kodzie w postaci, w jakiej wysłał go serwer, zanim uruchomił się jakikolwiek skrypt widżetu. Ta sama lista pojawia się także wtedy, gdy nakładki nie znaleziono, i wtedy jest po prostu rezultatem sprawdzeń źródła.
Ponieważ nic nie jest renderowane, sprawdzenie nie uruchamia nakładki i nie pokaże, co widżet zmienia w przeglądarce; znaleziska opisują stronę w postaci wysłanej przez serwer. Nakładka ładowana przez menedżer tagów albo pochodząca od dostawcy spoza listy nie zostanie wskazana. Kontrast kolorów, kolejność fokusu i obsługa z klawiatury nie są mierzone. Jeśli nakładka została wskazana, sensownym następnym krokiem jest ręczny test z klawiaturą i czytnikiem ekranu, raz z działającym widżetem i raz z zablokowanym, a potem poprawki w samym kodzie strony.
- Co to jest nakładka dostępności?
- Nakładka dostępności to zewnętrzny skrypt dodawany do strony, zwykle jedną linijką kodu. Najczęściej pokazuje pływający przycisk otwierający pasek narzędzi do zmiany kontrastu, rozmiaru tekstu czy odstępów, a niektóre produkty próbują też automatycznie naprawiać stronę w przeglądarce, na przykład generując opisy obrazów albo dodając atrybuty ARIA. Własny kod źródłowy witryny pozostaje bez zmian.
- Czy nakładka dostępności zapewnia zgodność strony z WCAG?
- Sama z siebie nie. Wiele kryteriów WCAG wymaga ludzkiej oceny: czy opis obrazu ma sens, czy kolejność fokusu jest logiczna, czy niestandardowy komponent da się obsłużyć klawiaturą. Automatyczna naprawa w przeglądarce tego nie rozstrzygnie, a działa tylko u tych odwiedzających, których technologia asystująca współpracuje ze skryptem. Praktycy dostępności zalecają na ogół poprawianie kodu źródłowego i testy z prawdziwą technologią asystującą.
- Jak sprawdzić, czy strona używa nakładki dostępności?
- Poszukaj pływającego przycisku dostępności, zwykle w rogu strony. Dla pewności otwórz źródło strony albo kartę Sieć w narzędziach deweloperskich przeglądarki i wyszukaj adresy skryptów należące do dostawców nakładek. Widżet wstrzyknięty przez menedżer tagów widać tylko w karcie Sieć, a nie w źródle, bo jest dodawany dopiero po załadowaniu strony.
Kiedy jedno sprawdzenie to nie wszystko.
Używasz takiego? Uczciwa naprawa to zgodność w kodzie, z dowodem.