EAA w Niemczech:BFSG, po ludzku.

Jedna dyrektywa, jedna niemiecka ustawa

BFSG to nie BITV, a różnica ma znaczenie

Kogo obejmuje BFSG

Ustawa wylicza produkty i usługi. Dla większości czytelników tej strony pytanie jest prostsze: czy sprzedajesz któreś z nich konsumentom w Niemczech?

1. 01

   E-commerce

   Sklepy internetowe i ścieżki rezerwacji dla konsumentów, w tym checkout, konto i wsparcie.

2. 02

   Bankowość i finanse

   Usługi bankowe dla konsumentów, od zakładania konta przez wyciągi po wsparcie.

3. 03

   Transport i bilety

   Strony i aplikacje transportu pasażerskiego, biletomaty i terminale odprawy.

4. 04

   Urządzenia i e-booki

   Komputery, terminale samoobsługowe, czytniki i sprzedawane na nie e-booki.

Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi, zatrudniające mniej niż dziesięć osób i mające najwyżej 2 mln euro rocznego obrotu lub sumy bilansowej, są zwolnione w zakresie usług, ale nie produktów. Zwolnienie z ustawy nie chroni przed utratą klientów, którzy nie mogą kupić.

1. 01Czy usługa jest wymieniona w § 1 ust. 3 BFSG?

   Jeśli tak:

   Pytanie 2. Objęte są usługi telekomunikacyjne, elementy lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego transportu pasażerskiego, bankowość dla konsumentów, e-booki z oprogramowaniem oraz handel elektroniczny, czyli sprzedaż przez stronę lub aplikację w celu zawarcia umowy z konsumentem.

   Jeśli nie:

   BFSG nie dotyczy tej usługi; według MLBF lista jest zamknięta. Osobno trzeba sprawdzić, czy firma produkuje, importuje lub sprzedaje produkty z § 1 ust. 2, na przykład komputery, smartfony, terminale płatnicze albo czytniki e-booków.

2. 02Czy oferta jest skierowana do konsumentów i świadczona po 28 czerwca 2025 r.?

   Jeśli tak:

   Pytanie 3. Konsumentem jest każda osoba fizyczna, która kupuje lub korzysta z usługi głównie poza działalnością gospodarczą lub samodzielną działalnością zawodową (§ 2 pkt 16).

   Jeśli nie:

   Oferta wyłącznie dla firm jest poza § 1 ust. 3. Gdy mogą zamawiać konsumenci, ustawa ma zastosowanie.

3. 03Czy firma jest mikroprzedsiębiorstwem w rozumieniu § 2 pkt 17 BFSG?

   Jeśli tak:

   Mniej niż dziesięciu zatrudnionych i roczny obrót lub suma bilansowa nie wyższe niż 2 mln euro zwalniają z wymagań dla usług (§ 3 ust. 3). Trzeba mieć dane z dwóch ostatnich lat obrotowych, z uwzględnieniem przedsiębiorstw partnerskich i powiązanych; MLBF żąda ich jako dowodu. Zwolnienie nie obejmuje produktów.

   Jeśli nie:

   Pytanie 4. Wymagania obowiązują w pełni.

4. 04Czy część strony podlega wyłączeniom z § 1 ust. 4?

   Jeśli tak:

   Wyłączone są tylko nagrane media i pliki biurowe opublikowane przed 28 czerwca 2025 r., mapy z dostępnymi kluczowymi informacjami, niekontrolowane treści osób trzecich i nieedytowane już archiwa. Warto zapisać, których treści to dotyczy; cała reszta musi spełniać wymagania.

   Jeśli nie:

   Wtedy pytanie 5 dotyczy całej strony lub aplikacji.

5. 05Czy usługa spełnia wymagania BFSGV?

   Jeśli tak:

   Trzeba to udokumentować. Stronę i aplikację bada się według EN 301 549, dla treści internetowych WCAG 2.1 AA, łącznie z kontem, zamówieniem, identyfikacją i płatnością (§§ 12 i 19 BFSGV), i przechowuje raporty z datą i wersją. Domniemanie zgodności z § 4 powstanie dopiero, gdy norma zharmonizowana na podstawie EAA trafi do Dziennika Urzędowego; do dziś to nie nastąpiło.

   Jeśli nie:

   Wtedy § 14 ust. 1 zabrania oferowania usługi. Trzeba usunąć braki; przy niezgodności § 14 ust. 4 nakazuje działania naprawcze i niezwłoczne poinformowanie MLBF oraz organów innych państw, w których usługa jest oferowana. Przepisy przejściowe z § 38 dotyczą tylko produktów używanych i umów zawartych przed 28 czerwca 2025 r.

6. 06Czy firma powołuje się na zasadniczą zmianę lub nieproporcjonalne obciążenie?

   Jeśli tak:

   Ocenę trzeba udokumentować według kryteriów z załącznika 4, przechowywać pięć lat i niezwłocznie poinformować organ (§§ 16, 17). Ocenę obciążenia odnawia się co najmniej co pięć lat i przy każdej zmianie usługi. Kto otrzymał środki zewnętrzne na dostępność, nie może powołać się na nieproporcjonalne obciążenie.

   Jeśli nie:

   Pytanie 7. Wszystkie wymagania obowiązują bez ograniczeń.

7. 07Czy informacje z załącznika 3 zostały opublikowane?

   Jeśli tak:

   Warto sprawdzić treść: ogólny opis usługi w dostępnym formacie, wyjaśnienia dotyczące jej realizacji, opis spełnienia wymagań BFSGV oraz wskazanie właściwego organu nadzoru rynku. Informacje są w ogólnych warunkach albo w innym wyraźnie widocznym miejscu, same są dostępne i przechowuje się je przez cały okres oferowania usługi.

   Jeśli nie:

   Według § 14 ust. 1 pkt 2 nawet dostępnej usługi nie wolno oferować bez tych informacji. Oświadczenie o dostępności na wzór sektora publicznego ich nie zastępuje.

8. 08Czy firma zna właściwy organ i ma procedury na bieżącą działalność?

   Jeśli tak:

   Właściwy jest MLBF w Magdeburgu. Trzeba zadbać, by każda zmiana usługi, wymagań lub norm była uwzględniana (§ 14 ust. 3), by dało się odpowiedzieć na żądanie informacji (§ 14 ust. 5) i by móc zająć stanowisko, gdy konsumenci lub stowarzyszenia wniosą do MLBF o wszczęcie postępowania z § 32.

   Jeśli nie:

   Trzeba ustalić, kto sprawdza wdrożenia pod kątem dostępności, kto zgłasza niezgodności i kto rozmawia z MLBF. Bez tego zgodność przestaje być aktualna przy następnej aktualizacji.

Kto odpowie rzetelnie na wszystkie pytania, ma dostępną usługę, opublikowane informacje z załącznika 3 i dokumentację, która wytrzyma kontrolę MLBF. Oferowanie usługi z naruszeniem § 14 ust. 1 grozi według § 37 grzywną do 100 000 euro, inne naruszenia, na przykład nieudzielenie informacji, do 10 000 euro.